... can't i smile? ♫
posted on 06 Nov 2011 21:37 by bongbonglollipop in X3-TRIPLEBTruthfully, I wanted to cry . . .
ความจริงแล้ว... ฉันก็อยากจะร้องไห้ออกมา
เหนื่อยกับอะไรหลายๆเรื่องจัง
โลกใบนี้
ผู้คนบนโลกใบนี้
ตัวของเรา
จิตใจของเรา
สิ่งที่อยู่รอบๆกาย
เหนื่อย ...
จนอยากจะหายตัวไปจากโลกนี้
ก็แค่หายไป
หายไป
แค่นั้นเอง ...
อยากจะหนีไปไหนก็ได้
ที่ไหนก็ได้
ขอแค่ให้ไกลจากคนพวกนั้น
ไม่ชอบเลย
ไม่ชอบจริงๆ ...
เหมือนตอนนี้อะไรๆก็ดูขัดตา
มากเรื่อง มากราว
เหมือนจะโรคโลกส่วนตัวสูงเกินไปจะกลับมาอีกแล้ว
จริงๆนะ ... ไม่ชอบให้ใครยุ่มย่ามกับเรามากเกินไป
อยู่คนเดียวแล้วสบายใจยังดีกว่า
ยิ่งจำนวนคนเพิ่มขึ้นเท่าไหร่ ยิ่งปัญหาเยอะเท่านั้น
ไม่ชอบ .
บางครั้ง ...
ก็คิดว่าอยากเลิกคบกับคนเหล่านั้น
บอกตรงๆว่ากับบางคน เราใส่หน้ากากเข้าหา
ไม่รู้สินะ เราก็ไม่ใช่คนดีเด่อะไร
เพราะฉะนั้นก็ไม่อยากให้ใครมาเป็นเพื่อนอะไรกับเราจริงจังหรอก
แม้ว่าเราจะอัธยาศัยดีอยู่บ้าง
แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะคุยด้วยได้ตลอดเวลา
เราต้องการเวลาของเรา
โลกแคบๆของเรา
เราอยากอยู่เงียบๆคนเดียว .
แต่ก็นั่นแหละ ...
ไอ้นิสัยที่พูดไปตรงๆไม่เป็น
ก็เลยได้แต่คิดวุ่นวายในใจอยู่คนเดียว
ทั้งๆที่มันไม่ใช่เรื่องแท้ๆ
เพียงแค่เราพูดออกไป เรื่องก็จะจบ
แต่เราไม่ทำ
เพราะกลัวอีกฝ่ายเสียใจ
ประหลาดดีจัง .
ไม่รู้ทำไมเราต้องห่วงเขา
มากกว่าตัวเอง
ทำไมนะ ...
ตอนนี้รู้สึกแย่มากๆ
แต่ก็ทำเหมือนไม่มีอะไร
ประหลาดอีกแล้ว .
ถึงต่อหน้าคนอื่นเราจะแย้มยิ้ม
แต่จะมีใครไหม
ที่รู้ว่าเรากำลังร้องไห้
จะมีไหมนะ ...
บางครั้ง
เราต้องการคำปลอบโยน
แม้จะบอกว่า "ไม่เป็นอะไรนะ"
แค่นั้นเราก็ดีใจแล้ว
แต่ก็ไม่มี
เราน่ะ ...
ให้คำปรึกษากับคนอื่นได้
แต่กับตัวเอง
ไม่เคยทำอะไรได้เลย ...
แม้จะบอกตัวเองว่าเดี๋ยวมันก็ผ่านไป
แต่ไม่ว่าเมื่อไหร่
สิ่งเหล่านั้นก็วนเข้ามาในจิตใจอยู่เรื่อยไป
ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่มันจะหายไป
ได้แต่รอ
รอ
รอ ...
สักวัน ...
สิ่งต่างๆเหล่านั้น มันจะดีขึ้นเอง
ใช่ไหมนะ :)
